Krok 1 z 14
1. jakość tworzywa
Po co ten krok: Punkt wyjścia jest fizyczny: tworzywo systemu ma jakość, którą wyznacza skupiona w nim energia.
Potencjał (ściślej mówiąc, rozkład potencjału) spowodowany koncentracją energii w tworzywie będzie dalej określany jako jakość tworzywa (a) systemu autonomicznego.
Definicja wyjęta ze zdania tekstu, nie z numerowanej definicji.
Potencjał (ściślej mówiąc, rozkład potencjału) spowodowany koncentracją energii w tworzywie będzie dalej określany jako jakość tworzywa (a) systemu autonomicznego.
Krok 2 z 14
2. starzenie
Po co ten krok: Ta jakość z czasem spada, a wraz z nią słabnie moc, którą system dysponuje.
[…] zmniejszenie się jakości tworzywa systemu autonomicznego, czyli starzenie, prowadzi do zmniejszenia się mocy fizjologicznej systemu autonomicznego […]
Definicja wyjęta ze zdania tekstu, nie z numerowanej definicji.
Ponieważ zmniejszenie się jakości tworzywa systemu autonomicznego, czyli starzenie, prowadzi do zmniejszenia się mocy fizjologicznej systemu autonomicznego, a przez to do zmniejszenia się jego zdolności do sterowania się, więc stanowi zakłócenie równowagi funkcjonalnej i wobec tego wywołuje przeciwdziałanie homeostatu.
Krok 3 z 14
3. współczynnik starzenia
Po co ten krok: Tempo tego spadku dostaje liczbową miarę, bez której nie dałoby się niczego porównać.
[…] a ekstynkcję jego zanikania współczynnikiem starzenia A.
Definicja wyjęta ze zdania tekstu, nie z numerowanej definicji.
Ten potencjał wypadkowy będziemy nazywać jakością tworzywa a (z punktu widzenia właściwości sterowniczych układu), a ekstynkcję jego zanikania współczynnikiem starzenia A.
Krok 4 z 14
4. współczynnik rozbudowy
Po co ten krok: Przeciwwagą jest przyrost ilości tworzywa, mierzony własnym współczynnikiem i zestawiany z poprzednim.
[…] współczynnik rozbudowy C, który może być większy, równy lub mniejszy od A.
Definicja wyjęta ze zdania tekstu, nie z numerowanej definicji.
Okoliczność tę można wyrazić wprowadzając na miejsce współczynnika A we wzorze (11.7) współczynnik rozbudowy C, który może być większy, równy lub mniejszy od A.
Krok 5 z 14
5. współczynnik dynamizmu
Po co ten krok: Iloraz obu temp to jedna liczba, większa od jedności, gdy rozbudowa wyprzedza starzenie, a mniejsza, gdy jest odwrotnie.
[…] wprowadzimy współczynnik dynamizmu określony wzorem […]
Definicja wyjęta ze zdania tekstu, nie z numerowanej definicji.
Aby uwydatnić tę okoliczność, wprowadzimy współczynnik dynamizmu określony wzorem n = C/A a wobec tego C = n · A
Krok 6 z 14
6. dynamizm charakteru
Po co ten krok: Po zlogarytmowaniu ten iloraz staje się dynamizmem, dodatnim, zerowym albo ujemnym, i od jego znaku zależy klasa.
Dynamizm charakteru (D) jest to logarytm stosunku współczynnika rozbudowy do współczynnika starzenia systemu autonomicznego […]
Definicja wyjęta ze zdania tekstu, nie z numerowanej definicji.
W związku z tym wprowadzimy następującą konwencję terminologiczną: Dynamizm charakteru (D) jest to logarytm stosunku współczynnika rozbudowy do współczynnika starzenia systemu autonomicznego D = log(C/A)
Krok 7 z 14
7. klasy dynamizmu charakteru
Po co ten krok: Ciągłą skalę dynamizmu dzieli się na zakresy, a każdy zakres to jedna klasa charakteru.
Zakresy dynamizmu będą określane jako klasy dynamizmu charakteru lub krócej jako klasy charakteru.
Definicja wyjęta ze zdania tekstu, nie z numerowanej definicji.
Zakresy dynamizmu będą określane jako klasy dynamizmu charakteru lub krócej jako klasy charakteru.
Krok 8 z 14
8. egzodynamizm
Po co ten krok: Pierwsza klasa: rozbudowa wyraźnie przeważa nad starzeniem, a dynamizm jest silnie dodatni; według Mazura taki charakter mają dzieci.
[…] egzodynamizm, czyli dynamizm dodatni (D > 0), występujący gdy współczynnik rozbudowy jest większy od współczynnika starzenia (C > A), tj. gdy współczynnik dynamizmu jest większy od 1 (n > 1) […]
Definicja wyjęta ze zdania tekstu, nie z numerowanej definicji.
Na skali dynamizmu można rozróżniać wyraźnie rozgraniczone zakresy dynamizmu:
[…]
— egzodynamizm, czyli dynamizm dodatni (D > 0), występujący gdy współczynnik rozbudowy jest większy od współczynnika starzenia (C > A), tj. gdy współczynnik dynamizmu jest większy od 1 (n > 1). […]
Krok 9 z 14
9. egzostatyzm
Po co ten krok: Klasa sąsiednia ma dynamizm nadal dodatni, ale już umiarkowany.
[…] egzostatyzm (BC), czyli dość wyraźny dynamizm dodatni […]
Definicja wyjęta ze zdania tekstu, nie z numerowanej definicji.
W przypadkach gdy również i ten podział jest nie wystarczający, można wprowadzić dodatkowo dwie klasy pośrednie, przez co powstaje podział dynamizmu na pięć klas (rys. 15.3):
[…]
— egzostatyzm (BC), czyli dość wyraźny dynamizm dodatni,
[…] […]
Krok 10 z 14
10. statyzm
Po co ten krok: Środek skali: rozbudowa i starzenie się równoważą, a dynamizm wynosi zero.
[…] statyzm, czyli dynamizm zerowy (D = 0), jako dynamizm graniczny między dynamizmem ujemnym i dynamizmem dodatnim, występujący gdy współczynnik rozbudowy jest równy współczynnikowi starzenia (C = A), tj. gdy współczynnik dynamizmu jest równy 1 (n = 1) […]
Definicja wyjęta ze zdania tekstu, nie z numerowanej definicji.
Na skali dynamizmu można rozróżniać wyraźnie rozgraniczone zakresy dynamizmu:
[…]
— statyzm, czyli dynamizm zerowy (D = 0), jako dynamizm graniczny między dynamizmem ujemnym i dynamizmem dodatnim, występujący gdy współczynnik rozbudowy jest równy współczynnikowi starzenia (C = A), tj. gdy współczynnik dynamizmu jest równy 1 (n = 1),
[…] […]
Krok 11 z 14
11. endostatyzm
Po co ten krok: Za środkiem dynamizm zmienia znak, a pierwsza klasa po tej stronie ma go umiarkowanie ujemnego.
[…] endostatyzm (AB), czyli dość wyraźny dynamizm ujemny […]
Definicja wyjęta ze zdania tekstu, nie z numerowanej definicji.
W przypadkach gdy również i ten podział jest nie wystarczający, można wprowadzić dodatkowo dwie klasy pośrednie, przez co powstaje podział dynamizmu na pięć klas (rys. 15.3):
[…]
— endostatyzm (AB), czyli dość wyraźny dynamizm ujemny,
[…] […]
Krok 12 z 14
12. endodynamizm
Po co ten krok: Na drugim krańcu starzenie wyraźnie przeważa nad rozbudową; ku tej stronie przesuwa się z czasem dynamizm każdego człowieka, choć nie każdy do niej dochodzi.
[…] endodynamizm, czyli dynamizm ujemny (D < 0), występujący gdy współczynnik rozbudowy jest mniejszy od współczynnika starzenia (C < A), tj. gdy współczynnik dynamizmu jest mniejszy od 1 (n < 1) […]
Definicja wyjęta ze zdania tekstu, nie z numerowanej definicji.
Na skali dynamizmu można rozróżniać wyraźnie rozgraniczone zakresy dynamizmu:
— endodynamizm, czyli dynamizm ujemny (D < 0), występujący gdy współczynnik rozbudowy jest mniejszy od współczynnika starzenia (C < A), tj. gdy współczynnik dynamizmu jest mniejszy od 1 (n < 1),
[…] […]
Krok 13 z 14
13. przyspieszenie charakteru
Po co ten krok: Klasa nie jest dana raz na zawsze, bo dynamizm zmienia się z wiekiem, a u części ludzi faza ujemna zaczyna się wcześnie i zajmuje większą część życia.
Występuje tu przyspieszenie charakteru, tzn. dynamizm pozostaje krótko dodatni (egzodynamizm, egzostatyzm), wcześnie pojawia się dynamizm zerowy (statyzm), długo więc dynamizm będzie ujemny (endostatyzm, endodynamizm).
Definicja wyjęta ze zdania tekstu, nie z numerowanej definicji.
Występuje tu przyspieszenie charakteru, tzn. dynamizm pozostaje krótko dodatni (egzodynamizm, egzostatyzm), wcześnie pojawia się dynamizm zerowy (statyzm), długo więc dynamizm będzie ujemny (endostatyzm, endodynamizm).
Krok 14 z 14
14. opóźnienie charakteru
Po co ten krok: U innych proporcje są odwrotne i faza dodatnia wypełnia większość życia, więc o klasie człowieka trzeba zawsze mówić w odniesieniu do jego wieku.
Występuje tu opóźnienie charakteru, tzn. dynamizm pozostaje długo dodatni (egzodynamizm, egzostatyzm), późno pojawia się dynamizm zerowy (statyzm), a po nim krótko trwa dynamizm ujemny (endostatyzm, endodynamizm).
Definicja wyjęta ze zdania tekstu, nie z numerowanej definicji.
Występuje tu opóźnienie charakteru, tzn. dynamizm pozostaje długo dodatni (egzodynamizm, egzostatyzm), późno pojawia się dynamizm zerowy (statyzm), a po nim krótko trwa dynamizm ujemny (endostatyzm, endodynamizm).