Krok 1 z 14
1. charakter
Po co ten krok: Punktem wyjścia jest charakter jednego człowieka, zespół trwałych właściwości, które za chwilę zetkną się z cudzymi.
Charakter jest to zespół sztywnych właściwości sterowniczych.
Definicja wyjęta ze zdania tekstu, nie z numerowanej definicji.
W związku z tym wprowadzimy następującą konwencję terminologiczną: Charakter jest to zespół sztywnych właściwości sterowniczych.
Krok 2 z 14
2. charakter pozorny
Po co ten krok: W kontakcie z innymi nie widzimy charakteru wprost, tylko to, co pokazują dostępne informacje, a te mogą być fałszywe.
[…] odczuwanie cudzego charakteru jako atrakcyjnego nie jest równoznaczne z jego rozeznaniem, może bowiem być oparte na informacjach fałszywych, przedstawiających charakter pozorny zamiast rzeczywistego […]
Definicja wyjęta ze zdania tekstu, nie z numerowanej definicji.
Nie należy go jednak przeceniać, gdyż odczuwanie cudzego charakteru jako atrakcyjnego nie jest równoznaczne z jego rozeznaniem, może bowiem być oparte na informacjach fałszywych, przedstawiających charakter pozorny zamiast rzeczywistego.
Krok 3 z 14
3. złudzenie charakterologiczne
Po co ten krok: Pomylenie pozoru z rzeczywistością dostaje własną nazwę, a teoria rozróżnia jego odmiany według tego, kto je wywołał.
Utożsamianie charakteru pozornego z rzeczywistym będzie określane jako złudzenie charakterologiczne.
Definicja wyjęta ze zdania tekstu, nie z numerowanej definicji.
Utożsamianie charakteru pozornego z rzeczywistym będzie określane jako złudzenie charakterologiczne.
Krok 4 z 14
4. konformizacja charakterologiczna
Po co ten krok: Jedną z odmian wywołuje otoczenie, pod którego wpływem człowiek wydaje się kimś innym, niż jest.
Złudzenie charakterologiczne spowodowane oddziaływaniem otoczenia na partnera rozeznawanego będzie określane jako konformizacja charakterologiczna.
Definicja wyjęta ze zdania tekstu, nie z numerowanej definicji.
Złudzenie charakterologiczne spowodowane oddziaływaniem otoczenia na partnera rozeznawanego będzie określane jako konformizacja charakterologiczna.
Krok 5 z 14
5. konfiguracja charakterologiczna
Po co ten krok: Od rozpoznawania przechodzimy do relacji: ludzi powiązanych ze sobą rozpatruje się łącznie, jako układ charakterów.
Zespół rodzajów charakteru ludzi, między którymi występuje sprzężenie, będzie określany jako konfiguracja charakterologiczna.
Definicja wyjęta ze zdania tekstu, nie z numerowanej definicji.
Zespół rodzajów charakteru ludzi, między którymi występuje sprzężenie, będzie określany jako konfiguracja charakterologiczna.
Krok 6 z 14
6. dobranie charakterów
Po co ten krok: W takim układzie liczy się, czy charaktery partnerów do siebie pasują, a pierwszą miarą jest zgodność ich tolerancji.
[…] dobranie charakterów, czyli konfiguracja charakterologiczna, w której występuje odpowiedniość tolerancji partnerów […]
Definicja wyjęta ze zdania tekstu, nie z numerowanej definicji.
W związku z tym będą rozróżniane:
— dobranie charakterów, czyli konfiguracja charakterologiczna, w której występuje odpowiedniość tolerancji partnerów,
— dopasowanie charakterów, czyli konfiguracja charakterologiczna, w której braki w doborze charakterów są wypełnione przez podatności partnerów.
Krok 7 z 14
7. tolerancja
Po co ten krok: Żeby to ocenić, trzeba wiedzieć, czym jest tolerancja, czyli rozpiętość zakresu dynamizmu danego człowieka.
Tolerancja (T) jest to różnica między dynamizmami granicznymi zakresu dynamizmu charakteru.
Definicja wyjęta ze zdania tekstu, nie z numerowanej definicji.
W związku z tym wprowadzimy konwencję terminologiczną, według której: Tolerancja (T) jest to różnica między dynamizmami granicznymi zakresu dynamizmu charakteru.
Krok 8 z 14
8. dynamizm charakteru
Po co ten krok: Ten zakres jest zakresem dynamizmu, więc szlak cofa się na chwilę do podstawowego parametru charakteru.
Dynamizm charakteru (D) jest to logarytm stosunku współczynnika rozbudowy do współczynnika starzenia systemu autonomicznego […]
Definicja wyjęta ze zdania tekstu, nie z numerowanej definicji.
W związku z tym wprowadzimy następującą konwencję terminologiczną: Dynamizm charakteru (D) jest to logarytm stosunku współczynnika rozbudowy do współczynnika starzenia systemu autonomicznego D = log(C/A)
Krok 9 z 14
9. klasy dynamizmu charakteru
Po co ten krok: Dynamizm dzieli ludzi na klasy, a zestawienie klas obu partnerów pozwala nazwać rodzaje więzi.
Zakresy dynamizmu będą określane jako klasy dynamizmu charakteru lub krócej jako klasy charakteru.
Definicja wyjęta ze zdania tekstu, nie z numerowanej definicji.
Zakresy dynamizmu będą określane jako klasy dynamizmu charakteru lub krócej jako klasy charakteru.
Krok 10 z 14
10. solidarność
Po co ten krok: Pierwsza więź to życzliwość wobec całego typu ludzi z własnej klasy.
Sympatia człowieka określonej klasy charakteru do typu ludzi takiej samej klasy charakteru będzie określana jako solidarność.
Definicja wyjęta ze zdania tekstu, nie z numerowanej definicji.
Sympatia człowieka określonej klasy charakteru do typu ludzi takiej samej klasy charakteru będzie określana jako solidarność.
Krok 11 z 14
11. sympatia
Po co ten krok: Żeby tę więź zrozumieć, trzeba sięgnąć po pojęcie ogólniejsze: skłonność, by inni zyskiwali więcej niż my sami.
[…] sympatia, czyli tendencja do cudzych atrakcji przeważających nad własnymi (więcej dawania niż brania) […]
Definicja wyjęta ze zdania tekstu, nie z numerowanej definicji.
Rozróżniając powodowanie atrakcji własnych („branie”) i cudzych („dawanie”) można utworzyć następującą skalę tendencji pozytywnych:
[…]
— sympatia, czyli tendencja do cudzych atrakcji przeważających nad własnymi (więcej dawania niż brania),
[…] […]
Krok 12 z 14
12. afekt
Po co ten krok: Skrajną postacią tej skłonności jest samo dawanie, a skierowana do jednej wybranej osoby otwiera dwa ostatnie kroki.
[…] afekt, czyli tendencja wyłącznie do cudzych atrakcji (tylko dawanie) […]
Definicja wyjęta ze zdania tekstu, nie z numerowanej definicji.
Rozróżniając powodowanie atrakcji własnych („branie”) i cudzych („dawanie”) można utworzyć następującą skalę tendencji pozytywnych:
[…]
— afekt, czyli tendencja wyłącznie do cudzych atrakcji (tylko dawanie). […]
Krok 13 z 14
13. przyjaźń
Po co ten krok: Dwie ostatnie więzi różnią się wyłącznie klasą partnera, a tutaj jest nią ta sama klasa co własna.
Afekt człowieka określonej klasy charakteru do wybranego człowieka takiej samej klasy charakteru będzie określany jako przyjaźń.
Definicja wyjęta ze zdania tekstu, nie z numerowanej definicji.
Afekt człowieka określonej klasy charakteru do wybranego człowieka takiej samej klasy charakteru będzie określany jako przyjaźń.
Krok 14 z 14
14. miłość
Po co ten krok: Gdy partner należy do klasy przeciwnej, ta sama konstrukcja daje miłość, więc szlak kończy się pojęciem wyprowadzonym w całości z parametrów charakteru.
Afekt człowieka określonej klasy charakteru do wybranego człowieka przeciwnej klasy charakteru będzie określany jako miłość.
Definicja wyjęta ze zdania tekstu, nie z numerowanej definicji.
Afekt człowieka określonej klasy charakteru do wybranego człowieka przeciwnej klasy charakteru będzie określany jako miłość.