Przejdź do treści

Szlaki

Parametry charakteru: dynamizm, szerokość, poziom

W cybernetycznej teorii charakteru charakter nie jest listą cech opisowych, lecz zespołem właściwości, które dają się mierzyć i nanosić na wykres. Szlak pokazuje, skąd biorą się te parametry i jak trzy z nich, czyli dynamizm, szerokość i poziom, składają się na jeden obraz charakteru.

1/13 Krok 1 z 13

1. właściwości sterownicze

Po co ten krok: Teoria zaczyna od zawężenia: spośród wszystkich właściwości systemu liczą się tylko te, które biorą udział w kierowaniu nim.

Spośród właściwości każdego systemu autonomicznego można wyróżnić właściwości odgrywające rolę w zachodzących w nim procesach sterowniczych, czyli właściwości sterownicze.

— Marian Mazur, Cybernetyka i charakter, PIW, 1976, s. 271

Definicja wyjęta ze zdania tekstu, nie z numerowanej definicji.

Zdanie źródłowe, w którym stoi definicja, s. 271:

Spośród właściwości każdego systemu autonomicznego można wyróżnić właściwości odgrywające rolę w zachodzących w nim procesach sterowniczych, czyli właściwości sterownicze.

Pełna karta hasła

2/13 Krok 2 z 13

2. charakter

Po co ten krok: Z tych właściwości wybiera się trwałe, i to one, a nie chwilowe nastroje, tworzą charakter.

Charakter jest to zespół sztywnych właściwości sterowniczych.

— Marian Mazur, Cybernetyka i charakter, PIW, 1976, s. 272

Definicja wyjęta ze zdania tekstu, nie z numerowanej definicji.

Zdanie źródłowe, w którym stoi definicja, s. 272:

W związku z tym wprowadzimy następującą konwencję terminologiczną: Charakter jest to zespół sztywnych właściwości sterowniczych.

Pełna karta hasła

3/13 Krok 3 z 13

3. właściwości sztywne

Po co ten krok: Słowo „sztywne” ma tu ścisłe znaczenie i warto je sprawdzić, bo od niego zależy, co do charakteru należy, a co nie.

[…] można wyróżnić właściwości niezależne od oddziaływań otoczenia (z wyjątkiem oddziaływań niszczących), czyli właściwości sztywne […]

— Marian Mazur, Cybernetyka i charakter, PIW, 1976, s. 271

Definicja wyjęta ze zdania tekstu, nie z numerowanej definicji.

Zdanie źródłowe, w którym stoi definicja, s. 271:

Oprócz tego można wyróżnić właściwości niezależne od oddziaływań otoczenia (z wyjątkiem oddziaływań niszczących), czyli właściwości sztywne.

Pełna karta hasła

4/13 Krok 4 z 13

4. parametry charakteru

Po co ten krok: Skoro te właściwości są trwałe, można je traktować jak stałe parametry i mierzyć, a charakter staje się przedmiotem rachunku.

Sztywne właściwości sterownicze będą określane jako parametry charakteru.

— Marian Mazur, Cybernetyka i charakter, PIW, 1976, s. 272

Definicja wyjęta ze zdania tekstu, nie z numerowanej definicji.

Zdanie źródłowe, w którym stoi definicja, s. 272:

Sztywne właściwości sterownicze będą określane jako parametry charakteru.

Pełna karta hasła

5/13 Krok 5 z 13

5. dynamizm charakteru

Po co ten krok: Pierwszy parametr pochodzi z energetyki systemu i porównuje tempo rozbudowy z tempem starzenia.

Dynamizm charakteru (D) jest to logarytm stosunku współczynnika rozbudowy do współczynnika starzenia systemu autonomicznego […]

— Marian Mazur, Cybernetyka i charakter, PIW, 1976, s. 290

Definicja wyjęta ze zdania tekstu, nie z numerowanej definicji.

Zdanie źródłowe, w którym stoi definicja, s. 290:

W związku z tym wprowadzimy następującą konwencję terminologiczną: Dynamizm charakteru (D) jest to logarytm stosunku współczynnika rozbudowy do współczynnika starzenia systemu autonomicznego D = log(C/A)

Pełna karta hasła

6/13 Krok 6 z 13

6. tolerancja

Po co ten krok: Dynamizm człowieka nie jest jedną liczbą, lecz zakresem, a jego rozpiętość mierzy tolerancja.

Tolerancja (T) jest to różnica między dynamizmami granicznymi zakresu dynamizmu charakteru.

— Marian Mazur, Cybernetyka i charakter, PIW, 1976, s. 365

Definicja wyjęta ze zdania tekstu, nie z numerowanej definicji.

Zdanie źródłowe, w którym stoi definicja, s. 365:

W związku z tym wprowadzimy konwencję terminologiczną, według której: Tolerancja (T) jest to różnica między dynamizmami granicznymi zakresu dynamizmu charakteru.

Pełna karta hasła

7/13 Krok 7 z 13

7. dynamizm nieprzekraczalny

Po co ten krok: Poza granicami zakresu istnieje jeszcze bariera ostateczna, której system nie przekroczy nawet za cenę końca egzystencji.

[…] można wyróżnić pewien dynamizm nieprzekraczalny, poza którym aprobata nie następuje, chociażby to prowadziło do utraty zdolności sterowania się, czyli przerwania egzystencji […]

— Marian Mazur, Cybernetyka i charakter, PIW, 1976, s. 368

Definicja wyjęta ze zdania tekstu, nie z numerowanej definicji.

Zdanie źródłowe, w którym stoi definicja, s. 368:

W związku z tym można wyróżnić pewien dynamizm nieprzekraczalny, poza którym aprobata nie następuje, chociażby to prowadziło do utraty zdolności sterowania się, czyli przerwania egzystencji.

Pełna karta hasła

8/13 Krok 8 z 13

8. podatność

Po co ten krok: Odstęp między zakresem a tą barierą to podatność: miara tego, jak daleko poza zwykłymi granicami człowiek może jeszcze przyjmować bodźce.

Podatność (M) jest to różnica między dynamizmem nieprzekraczalnym a najbliższym dynamizmem granicznym zakresu dynamizmu charakteru.

— Marian Mazur, Cybernetyka i charakter, PIW, 1976, s. 368

Definicja wyjęta ze zdania tekstu, nie z numerowanej definicji.

Zdanie źródłowe, w którym stoi definicja, s. 368:

W celu uwzględnienia tego rodzaju przypadków wprowadzimy konwencję terminologiczną, według której: Podatność (M) jest to różnica między dynamizmem nieprzekraczalnym a najbliższym dynamizmem granicznym zakresu dynamizmu charakteru.

Pełna karta hasła

9/13 Krok 9 z 13

9. szerokość charakteru

Po co ten krok: Tolerancja i podatność dodane do siebie dają drugi parametr, szerokość.

Szerokość charakteru (L) jest to suma tolerancji i podatności.

— Marian Mazur, Cybernetyka i charakter, PIW, 1976, s. 368

Definicja wyjęta ze zdania tekstu, nie z numerowanej definicji.

Zdanie źródłowe, w którym stoi definicja, s. 368:

W związku z tym można wyodrębnić parametr charakteru określony następującą konwencją terminologiczną: Szerokość charakteru (L) jest to suma tolerancji i podatności.

Pełna karta hasła

10/13 Krok 10 z 13

10. akceptacja bodźców

Po co ten krok: Ten sam obszar ma znaczenie praktyczne, bo wyznacza, na jakie bodźce człowiek w ogóle może odpowiedzieć decyzją.

[…] tolerancja i podatność wyznaczają najdalsze granice dynamizmu, w których możliwa jest akceptacja bodźców, tj. występowanie aprobaty wystarczającej do spowodowania decyzji i reakcji […]

— Marian Mazur, Cybernetyka i charakter, PIW, 1976, s. 368

Definicja wyjęta ze zdania tekstu, nie z numerowanej definicji.

Zdanie źródłowe, w którym stoi definicja, s. 368:

A zatem tolerancja i podatność wyznaczają najdalsze granice dynamizmu, w których możliwa jest akceptacja bodźców, tj. występowanie aprobaty wystarczającej do spowodowania decyzji i reakcji.

Pełna karta hasła

11/13 Krok 11 z 13

11. wykres charakteru

Po co ten krok: Teraz można zebrać parametry na jednym rysunku: dynamizm, szerokość i trzeci, jeszcze nieomówiony.

[…] wszystkie trzy parametry charakteru można przedstawić na jednym wykresie charakteru […]

— Marian Mazur, Cybernetyczna teoria układów samodzielnych, PWN, 1966, s. 209

Definicja wyjęta ze zdania tekstu, nie z numerowanej definicji.

Zdanie źródłowe, w którym stoi definicja, s. 209:

Jeżeli z przebiegów tych parametrów w zależności od czasu: D = f(t), L = f(t), N = f(t) wyeliminować czas t, to wszystkie trzy parametry charakteru można przedstawić na jednym wykresie charakteru (rys. 17-1).

Pełna karta hasła

12/13 Krok 12 z 13

12. poziom charakteru

Po co ten krok: Trzecim parametrem jest poziom, liczony w zupełnie innym obszarze, bo w budowie korelatora, a nie w energetyce.

Poziom charakteru (N) jest to liczba skojarzonych elementów korelacyjnych systemu autonomicznego.

— Marian Mazur, Cybernetyka i charakter, PIW, 1976, s. 280

Definicja wyjęta ze zdania tekstu, nie z numerowanej definicji.

Zdanie źródłowe, w którym stoi definicja, s. 280:

W związku z tym wprowadzimy konwencję terminologiczną: Poziom charakteru (N) jest to liczba skojarzonych elementów korelacyjnych systemu autonomicznego.

Pełna karta hasła

13/13 Krok 13 z 13

13. kwadrat charakteru

Po co ten krok: Szczególny kształt wykresu domyka szlak i pokazuje, że charakter da się przedstawić geometrycznie.

Wówczas wykres charakteru przedstawi się jako kwadrat charakteru […]

— Marian Mazur, Cybernetyczna teoria układów samodzielnych, PWN, 1966, s. 209

Definicja wyjęta ze zdania tekstu, nie z numerowanej definicji.

Zdanie źródłowe, w którym stoi definicja, s. 209:

Wówczas wykres charakteru przedstawi się jako kwadrat charakteru (rys. 17-2).

Pełna karta hasła